Stop molibdenu

Stop metali nieżelaznych powstały w wyniku dodania innych pierwiastków do molibdenu jako osnowy. Głównymi pierwiastkami stopowymi są tytan, cyrkon, hafn, wolfram i pierwiastki ziem rzadkich. Elementy hafnu ze stopu tytanu, cyrkonu i molibdenu nie tylko działają wzmacniająco na stop molibdenu w roztworze stałym, utrzymują plastyczność stopu w niskiej temperaturze, ale także tworzą stabilną i rozproszoną fazę węglikową, aby poprawić wytrzymałość i temperaturę rekrystalizacji stopu. Stop molibdenu ma dobrą przewodność cieplną, przewodność elektryczną i niski współczynnik rozszerzalności. Ma wysoką wytrzymałość w wysokiej temperaturze (1100 ~ 1650 ℃) i jest łatwiejszy w obróbce niż wolfram. Może być stosowany jako siatka i anoda lampy elektronowej, materiał nośny elektrycznego źródła światła oraz do wykonywania form odlewniczych i wytłaczanych oraz części statków kosmicznych. Ponieważ stop molibdenu ma kruchość w niskiej temperaturze i kruchość spawania, a wysoka temperatura łatwo się utlenia, jego rozwój jest ograniczony. Do stopów molibdenu produkowanych przemysłowo zaliczają się stopy molibdenu, tytanu, cyrkonu, molibdenu, wolframu i molibdenu, metali ziem rzadkich. Najszerzej stosowany jest pierwszy typ. Głównymi metodami wzmacniania stopów molibdenu są wzmacnianie roztworem stałym, wzmacnianie wydzieleniowe i utwardzanie przez zgniot. Poprzez obróbkę plastyczną można przygotować płyty, taśmy, folie, rury, pręty, druty i profile ze stopu molibdenu, poprawić jego wytrzymałość i plastyczność w niskich temperaturach.